Choć brzmi dość tajemniczo, nie jest niczym skomplikowanym. Profilaktyka fluorkowa zaliczana jest do jednego z najprostszych sposobów ochrony zębów nie tylko przed atakiem bakterii, ale również i rozwojem bardzo szkodliwej, a jakże powszechnej, próchnicy. Jej istotą jest regularne stosowanie preparatów w skład których wchodzi fluor w odpowiedniej dawce i stężeniu.

W nowoczesnej stomatologii profilaktyka fluorkowa przyjmować może różnorakie formy – od powszechnie znanej i stosowanej fluoryzacji egzogennej, po fluoryzację endogenną, określaną również mianem wewnętrznej. Co warto wiedzieć o tych dwóch rodzajach?

Fluoryzacja egzogenna jest miejscowa – podaje się więc pacjentowi fluor bezpośrednio na powierzchnie zębów. Do tego celu wykorzystuje się m.in. specjalne żele, pianki czy lakiery, jak również odpowiednio opracowane i przygotowane płyny, jak i pasty do zębów.

Fluoryzację wykonywać można kontaktowo – wcierając w powierzchnię dokładnie oczyszczonych zębów, jak i poprzez skorzystanie z profesjonalnie wykonywanego zabiegu, z którego skorzystać można już w gabinecie stomatologicznym.

Swego rodzaju fluoryzacją pozostaje także proces lakierowania, który pozwala na pokrycie powierzchni zębów cienką warstwą preparatu zawierającego od 0,1 do 6% fluoru.

Z kolei fluoryzacja endogenna jest fluoryzacją wewnętrzną – przy jej zastosowaniu dostarcza się do organizmu fluoru z pokarmem lub w postaci tabletek lub też odpowiednio skomponowanych, kropli fluorkowych. Fluor jest substancją niezwykle szybko wchłanianą przez organizm ludzki, dlatego i jego skuteczność jest tak duża.